Twee schrijfmeisjes vroegen zich af of cocktails maken aan hen besteed was. Conclusies: Schrijfmeisjes moeten vooral dat blijven doen waar ze goed in zijn. Waarom dat is, lees je hieronder.
De workshop bij House of Bols begon om 17 uur, in toeristisch Amsterdam. Maar, vonden we, op een lege maag kun je niet drinken. We zijn in dit geval blogger Danielle en ik. Daarom werd er eerst gegeten, een hele verstandige beslissing. Misschien wel de laatste van die dag. Het werden bagels belegd met lekkers als tonijn of banaan, een fruitshake en een verse muntthee. Bij het schrijven van deze woorden besef ik pas hoe vertederend dat moet overkomen.
Voordat de workshop begon hadden we een uur de tijd om door het museum van de House of Bols Cocktail & Geniever Experience te rossen. We zagen wat er in de jenever zat en leerden dat de vrouw van Lucas Bols een slimme tante was die de naam Bols liet vastleggen. Daarna kon je een aantal geur- en smaaktests doen om er achter te komen wat je lekker vindt ruiken of smaken. Ik ga niet vertellen hoe, maar er komt een moment dat je zintuigen voor de gek worden gehouden. Je moet natuurlijk wel bij de les blijven, hè. Als je netjes de geur- en smaaktests hebt gedaan, is het makkelijker om een cocktail uit te kiezen.
Ik ga voor de Dutch Cosmopolitan. Bij de omschrijving staat dat hij bekend is van Sex and the City. Dat boeit mij bar weinig, ik wil gewoon weten of het lekker is. Danielle kiest voor de Strawberry Cheesecake, geen slechte keuze, blijkt later. Met het bonnetje in de hand schuiven we door naar de bar, voorzien van spiegels aan alle kanten, waar de cocktail voor ons gemaakt wordt. Als ik mij niet vergis, worden onze cocktails gebouwd door een Franse jongeman. Bonjour. Het uur is eigenlijk alweer verstreken als ik van mijn cocktail wil nippen, maar gelukkig mag het goedje mee naar de workshop. Daar worden we verwelkomd door twee jongemannen, die ons de fijne kneepjes van het vak leren.
Als het eerste deel van de instructie erop zit gaat iedereen naar de oefenbars, waar alles in te vinden is wat je nodig hebt. Het lijkt net op Top Chef, maar dan met cocktails maken en zonder schreeuwerige chefkok. We beginnen met de Strawberry Cheesecake die in eerste instantie heel simpel te maken lijkt. Maar het is verdraaid lastig, blijkt later, om de ijsblokjes netjes in het glas te scheppen en om netjes de ingrediënten te doseren. Het opdrinken van de cocktail is geen probleem, maar het tempo van de workshop bijhouden wel, als we weer naar de bar van onze trainers lopen. Wat zeiden ze nou ook alweer over je eigen gerechten of drankjes proeven?
Cocktail nummer twee is de Vanilla-Berry Crush, waarbij het draait om stampij maken. Stampij in je glas. Maar daarin moet je weer niet te veel doorslaan, want anders komt het zuur van je fruit bijvoorbeeld te veel naar boven. Is niet lekker. Het scheppen van het gemalen ijs vind ik een nog lastiger dingetje, zeker met al twee cocktails in het buikje.
O jee, het is alweer tijd voor de derde en laatste instructie. Wat gaat dat gesmeerd, zeg. Nu moet ik er aan geloven: Ik moet zelf een Dutch Cosmopolitan in elkaar draaien. Daarbij wordt de shaker gebruikt waar ‘ie voor bedoeld is: shaken. Zo makkelijk is dat niet, blijkt als Danielle ruzie krijgt met het glas dat deels in de shaker geschoven moet worden. Als de trainers het doen, ziet het er zoveel makkelijker uit. Ik voel de roze-roodgekleurde cocktailbui al hangen, dus ik kijk liever toe hoe mijn gezelschap pielt met de cocktailshaker. Bovendien is de concentratie na drie van die heftig gekleurde drankjes ver te zoeken. Conclusie: De rol van cocktailmaker is niet aan mij besteed. Doe mij maar de gastrol.
